Szukaj na tym blogu

Ilustratorzy

Poniżej znajdziecie poczet ilustratorów uporządkowany alfabetycznie. Będziemy go systematycznie uzupełniać o kolejne nazwiska i informacje o twórcach. Chcąc zobaczyć opisane na blogu książki autorstwa któregokolwiek z przedstawionych artystów, wystarczy kliknąć na imienny baner.

Il.: Bajerowicz Katarzyna
1969 - ...

www.domosfera.pl
- polska twórczyni. Grafik, fotograf i ilustrator.  Mama trzech dziewczyn. Po latach pracy w agencjach reklamowych, zajęła się ilustracją do książek dziecięcych, o czym podobno zawsze marzyła. Jej twórczość, inspirowana Wilkoniem i Szancerem, jest oryginalna i łagodna. Potrafi okiełznać nawet smoka. Sprawić, by stał się mniej straszny.

Autorka bloga zatytułowanego "To i owo, czyli rzeczy różne i inne".

Twórczyni ilustracji do książki "Biuro Zagubionych Zabawek" - nagrodzonej w II Konkursie Literackim im. Astrid Lindgren.

Zdjęcie za  http://blog.lindex.com
1923 - 2008

- szwedzki grafik i ilustrator znany głównie z prac do wszystkich książek Astrid Lindgren poświęconych Emilowi ze Smalandii. Od 1952 r. zatrudniony jako ilustrator w "Dagens Nyheter" - największej szwedzkiej gazecie. Współpracę z Astrid rozpoczął, gdy autorka zobaczyła jedną z jego prac przedstawiającą chłopca, który - jej zdaniem - wyglądał niczym Emil. Skontaktowała się z nim i przesłała manuskrypt. Bjorg, by w pełni oddać się pracy, ruszył w podróż po Smalandii, studiując wygląd domów, ogrodów, bram, naturalnego środowiska oraz ludzi. W oparciu o to powstały ilustracje nakreślone charakterystyczną dla niego szybką kreską o dokładnym pociągnięciu.
Ilustracja: Bjorn Berg


Zdjęcie: http://bogucka.com/
1985 - ... 

- ilustratorka, graficzka, malarka. Absolwentka Wydziału Sztuk Pięknych UMK w Toruniu. Autorka ilustracji do wielu książek dziecięcych m.in. "Siała baba mak", "Dziadek z babką", "Nie śmiej się dziadku" Wyd. Pantuniestał czy "Małpa w kąpieli", "Chory kotek", "Stefek Burczymucha", "Paweł i Gaweł" Wyd. Dwie Siostry. Współautorka bloga www.nioska.com.
O jej pracach ilustratorskich piszą: "Szalona kreska, stylistyka lat 50-tych, choć bynajmniej, nie tak grzeczna. Jej rysunki to jazda bez trzymanki – można  kochać, można nienawidzić, nie da się przejść koło nich obojętnie." http://wielokropek.com.pl

Ilustracja: Katarzyna Bogucka


http://www.eric-carle.com/
1929 - ...

- urodzony w Syracuse (Nowy Jork), od 6 roku życia wychowywał się i uczył w Niemczech. Tu ukończył prestiżową stuttgardzką Akademię Sztuk Pięknych. Stale tęsknił  jednak za Ameryką, krainą kojarzącą mu się z dziecięcą szczęśliwością. Wreszcie w 1952 rok, ze świetnym portfolio w ręku i 40 dolarami w kieszeni, przyleciał do Nowego Jorku. Wkrótce znalazł pracę jako grafik w Dziale Promocji New York Times. Później przez wiele lat był dyrektorem artystycznym agencji reklamowej.

Ilustracja: Eric Carle




Pewnego dnia Bill Martin Jr, ceniony wychowawca i autor książek dla dzieci, poprosił Carle'a o zilustrowanie jednego ze swoich opowiadań. Wszystko za sprawą pewnego czerwonego homara stworzonego na potrzeby reklamy, który przykuł jego wzrok. Tak rozpoczęła się współpraca, której pierwszym owocem stała się uwielbiana przez dzieci książka "Brown Bear, Brown Bear, What Do You See?". Był to początek prawdziwej kariery Carle'a. Wkrótce zaczął on pisać także własne historie. Pierwszą jego w pełni samodzielną pracą była " 1, 2, 3 to the Zoo" (1968 r.). Wkrótce za nią przywędrowała "Bardzo głodna gąsienica" (1969 r.) - kultowa niemal pozycja literatury dziecięcej, a po niej kolejne. Długo by wymieniać tytuły wszystkich. Były wśród nich m.in. "Pancakes, Pancakes!" (1970 r.), "Have You Seen My Cat?" 1973, "The Grouchy Ladybug" (1977 r.), "The Honeybee and the Robber" (1981 r.), "The Very Quiet Cricket" (1990 r.), "Where Are You Going? To See My Friend!" (2003 r.) czy przetłumaczone na język polski - "Moja pierwsza książka o cyfrach" (1974 r.), "Moja pierwsza książka o słowach" (1974 r.), "Czy chcesz być moim przyjacielem?" (1971 r.), "Od stóp do głów" (1997 r.). 
Ilustracja: Eric Carle
Autoportret w szaliku Korony Kielce
 1966 - ...

- urodzony w Kielcach, zamieszkały w Krakowie. Wciąż z sentymentem powracający do rodzimego miasta, by kibicować ukochanej drużynie - Koronie Kielce. Przez jednych znany lepiej jako malarz, przez innych jako ilustrator, choć jak sam przyznaje początkowo ilustrowanie w kręgach artystycznych było dla niego wstydliwym tematem. Jego kontakt ze sztuką rozpoczął się w rodzinnym domu, gdzie ojciec tworzył ludowe rzeźby. Idąc jego śladem, zdawał na ASP, ale egzamin oblał, a nie chcąc trafić w kamasze rozpoczął naukę na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu, w Zakładzie Wychowania Plastycznego w Kaliszu. Dyplom uzyskał w pracowni Tadeusza Wolańskiego w 1993 roku. Jest współtwórcą Stowarzyszenia i galerii OTWARTA PRACOWNIA. Wielokrotnie wystawiał swoje prace malarskie, które charakteryzuje stonowana, czysta i prosta forma. Opozycją dla nich są grafiki - dynamiczne, uszczegółowione. Od lat już pojawiają się one zarówno w prasie - m.in. w "Przekroju" (2000-2002), "Gazecie Wyborczej", "Rzeczpospolitej", "Charakterach", "Świerszczyku" -  jak i w książkach - m.in. w "Lądowaniu rinowirusów" czy "Nożu w palcu" Wyd. Hokus-Pokus.
Ilustracja: Ignacy Czwartos



Zdjęcie za http://www.skandinavskydum.cz
1930 - ... 

- wywodząca się z Estonii, od 14 roku życia zamieszkująca jednak w Szwecji, gdzie uciekła przed sowiecką okupacją, artystka i ilustratorka. Autorka prac graficznych do wielu książek Astrid Lindgren. Panie poznały się, gdy Ilon starała się o pracę w szwedzkim wydawnictwie Rabén & Sjögren, a Astrid kończyła właśnie pisać książkę "Mio, mój Mio". Pisarka dostrzegła talent artystki do "rysowania opowieści" i zleciła jej wykonanie testowych ilustracji do książki. Tak zaczęła się ich współpraca, która zaowocowała wieloma znakomitymi tytułami. Wśród nich wymienić można całą serię o dzieciach z Bullerbyn czy tę o Karlssonie z Dachu, a także "Ja nie chcę iść spać", "Ja też chcę chodzić do szkoły" czy "Ja też chcę mieć rodzeństwo".


Ilustracja: Ilon Wikland